Kum Yıkama Agregaları İçin Kapasitesi Hakkında 5 Sır

Eleme, kum yıkama agrega süreçlerinde kritik bir aşamadır. Eleme verimi, besleme malzemesi içindeki elek gözünden küçük partiküllerin kütlesine oranla, elde edilen gerçek eleme ürününün kütlesi olarak tanımlanır. Eleme verimi doğrudan kapasitesini etkiler. Bu makale, eleme verimini artırmak için 5 yöntemi paylaşmaktadır.

1. Büyük boyutlu elek kullanımı

Büyük çaplı dairesel titreşimli elekler, titreşim kuvvetini ve genliğini artırarak elek tablasının malzeme üzerindeki darbe gerilimi ve kayma gerilimini yükseltir; bu durum cevher parçacıkları arasındaki yapışma kuvvetini yenerek elek yüzeyinde tıkanmayı azaltır ve elek malzemesinin hızlıca gevşemesini, sınıflandırılmasını ve geçirgen hale gelmesini sağlar. Elek çalışma koşullarının iyileştirilmesi sayesinde, kum yıkama agregalarının eleme verimi de buna bağlı olarak artar.

2. Eleme alanının genişletilmesi

Pratik uygulamalar, birim elek üzerindeki malzeme miktarının azaltılmasının eleme verimini iyileştirdiğini kanıtlamıştır. Elek üzerindeki gerçek malzeme miktarı, elek kapasitesinin yaklaşık %80’i olduğunda, eleme verimi en yüksek seviyeye ulaşır. Bir elek sınıflandırma cihazı olarak kullanıldığında

, ince partiküllerin katman sayısı fazla olduğundan yeterli eleme alanının sağlanması gerekir; ayrıca elek yüzeyinin uzunluğu uygun şekilde artırılarak en-boy oranının 2:1’in üzerinde tutulması, verimliliğini ve yıkama agregaları için kapasitesini iyileştirmeye yardımcı olacaktır.

3. Uygun eğim açısı kullanın

Elek yüzeyindeki malzeme akış hızını kontrol etmek için makul bir eğim açısı benimsenmelidir. Genel olarak, eğim açısı büyüdükçe elek yüzeyindeki malzeme hareket hızı artar ve üretim kapasitesi yükselir ancak verim düşer. verimliliğini ve yıkama agregaları için kapasitesini artırmak istiyorsanız, elek yüzeyindeki malzeme hareket hızı genellikle 0,6 m/s’nin altında tutulmalı ve elek yüzeyinin eğim açısı yaklaşık 15° seviyesinde korunmalıdır.

4. Eşit Kalınlıkta Eleme Yönteminin Kullanımı

Eleme işlemi ilerledikçe, eleme yüzeyindeki malzeme kalınlığı besleme ucundan tahliye ucuna doğru kademeli olarak azalır; bu durum, eleme yüzeyinin kullanım oranının önce sıkışıp sonra gevşemesine neden olan dengesiz bir besleme fenomenine yol açar. Bu nedenle, farklı eğim açılarına sahip kırık çizgi (zigzag) formu kullanılabilir. Eleme yüzeyi, her bölümdeki malzemelerin farklı hareket hızlarını kontrol etmek için optimize edilerek, cevher akışında eğimsel bir ileri akış deseni oluşturur ve böylece tahliye ucundaki zor elenen partiküllerin ayrışma şansı artırılır.

5. Gözenekleri Büyütülmüş Çok Katmanlı Elek Kullanımı

Standart tek katmanlı eleklerdeki beslemede, “zor elenen partiküller” ve “tıkayan partiküller” (elek gözünden büyük partiküller), besleme ucundan tahliye ucuna kadar neredeyse tüm hareketlerini gerçekleştirir; bu durum orta ve ince partiküllerin tabakalaşmasını ve elenmesini olumsuz etkiler. Alt kattan üst kata doğru elek yüzeyi eğiminin arttığı ve azaldığı çok katmanlı elekler benimsenir; yani farklı partikül boyutlarındaki malzemeler için farklı eğim açılarına ve elek gözeneklerine sahip elek yüzeyleri kullanılır.

Üst, orta ve alt katmanlı elek yüzeyleri sayesinde malzeme gevşek bir şekilde tabakalanır; ön eleme ve ince taneli eleme işlemleri gerçekleştirilir. Bu yapı, elek gözlerinin tıkanmasını önleyerek yıkama agregalarının eleme verimliliğini ve kapasitesini artırır.